Wszelkie informacje, zdjęcia i materiały na temat Chwałowic mile widziane i żmudnie poszukiwane. Proszę się nimi dzielić, a być może znajdzie się też dla nich miejsce w tym miejscu. email: bagyage@gmail.com
Kategorie: Wszystkie | Chwałowice | Iłża | region radomski | region świętokrzyski
RSS
niedziela, 06 sierpnia 2017
Historia OSP w Chwałowicach

OSP01

Fot. Ł. Smaga 29.05.2016

Powstanie OSP w Chwałowicach datuje się na lata 1930-1935. Ostatni dokument zachowany do dziś, to oryginalne pozwolenie z dn. 05.06.1934 r. Nr II/11/Lot/31/34 wydane przez Urząd Skarbowy Akcyzy i Monopolów Państwowych w Radomiu na sprzedaż 500 losów po 20 gr. na loterię fantową w leśniczówce Antoniów w dn. 10.06.1934 r., na zakup umundurowania i czapek. Pierwszym naczelnikiem OSP wówczas był Józef Siwiec (ps. „Zryw”). W 1935 r. mieszkańcy Chwałowic postanowili zarejestrować swą działalność jako stowarzyszenie. Powołano komitet założycielski w składzie: 1) Rak Józef, 2) Kozieł Stefan, 3) Barszcz Władysław, 4) Barszcz Stanisław, 5) Chmielewski Władysław, 6) Nogajski Władysław, 7) Szymela Jan, 8) Orczykowski Jan, 9) Jamroży Jan, 10) Fura Stefan, 11) Maciejewski Jan, 12) Pryciak Władysław, 13) Strzemecki Józef, 14) Marek Jan, 15) Fereniec Stanisław. W dn. 31.07.1935 r. na mocy decyzji Wojewody Kieleckiego z dn. 10.07.1935 r. o Stowarzyszeniach pod Nr 1012 wpisano Stowarzyszenie Ochotniczej Straży Pożarnej w Chwałowicach. W przechowywanym do dziś statucie widnieją oryginalne wpisy założycieli.

OSP02

Decyzja ws wpisu do rejestru stowarzyszeń i związków z 31.07.1935 r. Z archiwum OSP w Chwałowicach

W tym czasie trudno było o zakup potrzebnego sprzętu ze względu na skromne fundusze, które strażacy pozyskiwali zbierając je od ludności oraz z organizowanych przez straż imprez takich jak: loterie fantowe, zabawy. Ze zgromadzonych środków oraz pomocy władz gminnych w Krzyżanowicach zakupiono ręczną pompę zwaną „sikawką”, bosaki i drabiny. W latach 1934-1946 naczelnikiem był Józef Siwiec, a prezesem Józef Mazur, długoletni Kierownik Szkoły Podstawowej w Chwałowicach. Po ustąpieniu Siwca naczelnikiem został Józef Marek. Barszcz Władysław udostępnił na swej posesji plac i strażacy zbudowali szopę do przechowywania wozu z pompą oraz zakupionego sprzętu do zwalczania pożarów. W 1946 r. po ustąpieniu prezesa Józefa Mazura wybrano Władysława Chmielewskiego, a naczelnikiem został Wacław Godzisz, który zwoływał zbiórki grając na sygnaturce. Przy strumieniu przepływającym pomiędzy Górną a Nową Wsią Chwałowice, nieopodal ruin czworaków dworskich, wydzielono 0,51 ha łąki na plac do ćwiczeń z dostępem do wody. W 1958 r. naczelnikiem wybrano Mieczysława Pietrzaka. Okres 1958-1969 należy zaliczyć do bardzo pracowitych. Wzrasta aktywność wszystkich członków straży. W 1962 r. Adam Fereniec przekazuje 0,26 ha gruntu pod budowę przyszłej strażnicy.

OSP03

Fot. z kolekcji Pana J. Czarneckiego, 1969 r.

W dn. 01.03.1958 r. powołano Społeczny Komitet budowy strażnicy w składzie: 1) Stanisław Fura - przewodniczący, 2) Stefan Deja - wiceprzewodniczący, 3) Tomasz Sulima - wiceprzewodniczący, 4) Bogdan Jasiński - sekretarz. W dn. 10.04.1958 r. na wspólnym posiedzeniu członków Kółka Rolniczego OSP i mieszkańców wsi, przy udziale władz powiatu, powołano delegację na wyjazd do Ministerstwa Rolnictwa - Wydziału Funduszu Ziemi w sprawie nieodpłatnego pozyskania cegły z rozbiórki czworaków. W skład delegacji weszli: 1) Tomasz Sulima, 2) Stefan Skrzydelski, 3) Jan Czarnecki, 4) Mieczysław Derejski - Wiceprzewodniczący Powiatowej Rady Narodowej w Starachowicach, 5) Tadeusz Madej - Prezes PZKR w Starachowicach. Delegacja została przyjęta przez Ministra Rolnictwa Mieczysława Jagielskiego, który wyraził zgodę na sprzedaż cegły za symboliczną złotówkę. Strażacy wraz z mieszkańcami przystąpili do pozyskiwania materiałów budowlanych. Zgromadzono 2 tony cementu, 4 tony wapna, 25 tys. sztuk cegły z rozbiórki czworaków, około 4 tys. sztuk dachówki, 15 tys. sztuk cegły – kawałków. Nadleśniczy Nadleśnictwa Małomierzyce z siedzibą w Chwałowicach Stanisław Czech przydzielił drewno na więźbę dachową. Przy pozyskiwaniu cegły z rozbiórki czworaków dużym zaangażowaniem i pomysłem wykazał się nauczyciel, późniejszy Kierownik Szkoły Podstawowej w Chwałowicach Jan Maziarek. Pod jego nadzorem uczniowie szkoły podstawowej wykrzesywali z tynku cegłę, którą później przetransportowano na plac budowy przez utworzony łańcuch z uczniów, podając cegłę z rąk do rąk. W 1969 r. prezesem zostaje Jan Maziarek, a naczelnikiem Stanisław Szymela. Jest to rok triumfu straży i mieszkańców Chwałowic. W dn. 06.07.1969 r. odbywa się uroczyste otwarcie Remizy Strażackiej. Najbardziej zaangażowani druhowie zostają odznaczeni medalami i odznakami związku.

OSP04

Otwarcie remizy. Fot. z kolekcji Pana J. Czarneckiego, 1969 r.

Lata 1969-1972 to okres gromadzenia środków na zakup sprzętu pożarniczego oraz nowego umundurowania poprzez organizowanie zabaw dochodowych połączonych z loteriami fantowymi. Jubileuszowe zabawy odbywały się co rok w pierwszą niedzielę sierpnia. Rok 1972 to zmiana w Zarządzie. Prezesem zostaje Józef Łomnicki, naczelnikiem Jan Madejski. W 1974 r. jednostka pozyskuje samochód marki „ŻUK”, którego posiadanie często decyduje o szybkiej i sprawnej akcji gaśniczej. Kierowcą zostaje dh Zygmunt Mirota. Pozyskiwane środki z zabaw oraz fundacje miejscowej ludności przyczyniły się do rozwinięcia sztandaru w dn. 21.05.1978 r. na 50-lecie OSP. Zasłużeni druhowie zostali odznaczeni medalami oraz odznakami związku.

OSP05

Fot. z kolekcji Pana J. Czarneckiego, 1978 r.

Dzięki staraniom zarządu w 1978 r. jednostka otrzymuje samochód bojowy „Star 25A”. Rok 1988, to rok wzmożonych prac przy modernizacji strażnicy i wydzielania części pomieszczeń na świetlicę. W roku 1995 OSP Chwałowice zostaje odznaczona srebrnym medalem za zasługi dla pożarnictwa. Nasi druhowie biorą czynny udział w walce z żywiołami pożarów, zalań i zatopień siedlisk ludzkich oraz zawodach sportowo-pożarniczych odnosząc często sukcesy. W 1997 r. na zebraniu sprawozdawczo-wyborczym rezygnuje z funkcji prezesa wieloletni i wspaniały człowiek Józef Łomnicki. Funkcję prezesa powierzono Bogdanowi Nicponiowi, a następnie Tadeuszowi Bińkowi. W roku 2001 dh Tadeusz Biniek rezygnuje z funkcji prezesa, którą obejmuje dh Marian Jaśkiewicz. Druhowie wykonują nową podłogę w świetlicy. Rok 2005 to zmiany w zarządzie, odchodzi długoletni dh Jan Madejski, a funkcję naczelnika obejmuje dh Marian Kiepas. W okresie tym druhowie przy wsparciu UMiG Iłża modernizują strażnicę. Dokonują wymiany okien oraz pokrycia dachowego. W okresie tym skład zarządu przedstawia się następująco: 1) Marian Jaśkiewicz - prezes, 2) Marian Kiepas - naczelnik, 3) Michał Jaśkiewicz - z-ca naczelnika, 4) Artur Derlatka - sekretarz, 5) Andrzej Ziomek - skarbnik, 6) Marcin Czubak - gospodarz, 7) Wiesław Sulima - kronikarz.

OSP06

Pierwsza strona statutu. Z archiwum OSP w Chwałowicach

W 2008 r. został wycofany Star 25A, który w okresie późniejszym został przekazany na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy Owsiaka. Jego miejsce zajął samochód pożarniczy Star 266 z napędem na wszystkie osie, co ułatwia jazdę w trudnym terenie podczas akcji. Nasi druhowie biorą czynny udział w zwalczaniu klęsk żywiołowych podczas powodzi w Solcu nad Wisłą oraz pożarów leśnych. W dniu 11.07.2010 r. nasza jednostka OSP obchodzi 75-lecie rejestracji jako stowarzyszenie. Sztandar zostaje odznaczony złotym medalem za zasługi dla pożarnictwa. Wielu naszych druhów zostaje odznaczona medalami i odznakami. W 2010 r. funkcję naczelnika obejmuje drh Waldemar Wiącek, a po śmierci prezesa dha Mariana Jaśkiewicza (listopad 2011 r.)  funkcję prezesa obejmuje dh Wiesław Sulima. W 2012 r. prezes złożył wniosek do sądu o uwłaszczenie gruntu przez zasiedzenie, w celu termomodernizacji strażnicy, której wykonawcą była firma ESBUD Stanisława Sobery w 2014 r. W 2013 r. nasi druhowie dokonali rekultywacji płyty boiska przy byłej Szkole Podstawowej. Rok 2015 to wytężona praca druhów przy porządkowaniu placu wokół strażnicy. W miesiącach czerwiec-sierpień 2015 r. dokonaliśmy wymiany ogrodzenia na panelowe wraz z montażem przesuwnej bramy. Obecny skład Zarządu: 1) Wiesław Sulima – prezes, 2) Waldemar Wiącek – naczelnik, 3) Krzysztof Wroński – Z-ca naczelnika, 4) Michał Cheda – skarbnik, 5) Marcin Czubak – sekretarz, 6) Artur Derlatka – gospodarz, 7) Michał Jaśkiewicz – członek, 8) Damian Kaczmarski – członek. Komisja rewizyjna: 1) Jarosław Barszcz, 2) Krzysztof Kozakowski, 3) Kamil Choroś. Na koniec warto podkreślić, że istniejące od ponad 100 lat w Polsce Ochotnicze Straże Pożarne są uznane za najsprawniej działające organizacje społeczne i cieszą się w naszym kraju najwyższym zaufaniem.

OSP07

80-lecie OSP w Chwałowicach. Fot. Ł. Smaga 29.05.2016

Opracował: Prezes OSP Chwałowice, dh Wiesław Sulima na podstawie: materiałów archiwalnych, wywiadu środowiskowego, obserwacji i doświadczeń własnych.

niedziela, 09 lipca 2017
„Moja Topola” - 18 tomik poezji Jana Czarneckiego

mojatopola1

W dniu 7 lipca o godzinie 12.00 w czytelni Miejsko Gminnej Biblioteki Publicznej w Iłży odbyła się promocja 18 zbiorku poezji Jana Czarneckiego. Obok poety z Chwałowic podczas spotkania wystąpił prof. dr hab. Roch Sulima i dr hab. Katarzyna Smyk. Profesor Sulima, autor wstępu do tomiku, wprowadził zgromadzonych na sali w świat poezji Jana Czarneckiego przedstawiając syntezę jego twórczości na przykładzie „Mojej Topoli”. Zwrócił uwagę, że jest ona jednym z ostatnich zapisów dawnej mocy słowa ludowego, a także obrazem wsi, której już nie ma i nie będzie. Podkreślił, że prawdopodobnie nikt z młodszego pokolenia – tak, jak Jan Czarnecki – nie będzie miał takich predyspozycji, takich możliwości pokazania tego świata duchowego, który wynika z chłopskiego sposobu życia i kręgu wartości z nim związanych. Wykład ten uzupełniła swoim osobistym wystąpieniem profesor Smyk.

mojatopola2

Następnie zabrał głos Jan Czarnecki, odnosząc się również do pytań i wypowiedzi zebranych. Opowiedział niesamowitą historię z czasów II wojny światowej, kiedy w ciągu dwóch dni w jego rodzinnym domu, w związku z przesuwającym się frontem walk, stacjonowali zwerbowani przez Niemców Rosjanie, a następnie żołnierze Armii Czerwonej. Pod tą samą strzechę trafili najpierw podążający z Wehrmachtem syn, a potem ojciec, czerwonoarmista. Opisując taką historię w szkole po raz pierwszy napisał kilka rymów, za co został przy klasie pochwalony a nauczycielka mu poradziła, aby pisał dalej. I tak się stało, najpierw tylko do szuflady a po kilkudziesięciu latach do gazet. Z niezwykle bogatego zbioru wierszy zebrało się już 18 tomików, ale perspektywa na kolejne jest bardzo realna. Podczas spotkania nie zabrakło również rozmów na temat zdolności różdżkarskich i uzdrowicielskich Jana Czarneckiego, pracy jako nauczyciela w Szkole Rolniczej w Chwałowicach oraz anegdot z życia zawodowego i prywatnego. Poeta otrzymał również pamiątkowy dyplom od władz samorządowych a Burmistrz Andrzej Moskwa zadeklarował wsparcie finansowe przy wydaniu kolejnego zbiorku poezji.

mojatopola3

„Moja Topola” zawiera 156 wierszy pochodzących z różnych okresów twórczości Jana Czarneckiego. Znalazły się w tomiku zarówno wczesne i z kolejnych dekad, niepublikowane do tej pory, jak i współczesne. Pełne emocji, symboli, uniwersalnych znaczeń i odchodzącego w przeszłość chłopskiego świata. Symbolicznego znaczenia nabiera również dzisiaj sam tytuł zbiorku. Topola rosnąca przy domu rodzinnym to wiekowe drzewo o „gęstej koronie”, towarzyszące mieszkańcom od zawsze. Przypominające czasy życia wiejskiego, którego rytm wyznaczała przyroda. Kiedy okazałe drzewa towarzyszyły zabudowaniom mieszkalnym, gospodarskim i nie były wycinane w imię wyimaginowanych zagrożeń, z powodu spadających liści i gałęzi, cienia rzucanego na okno. Kiedy to położenie budynków dostosowywano do usytuowania drzew, a nie odwrotnie. Być może tytuł zbiorku Jana Czarneckiego uzmysłowi komuś, że warczenie pił słyszalne jak Polska długa i szeroka nie wyznacza drogi, którą warto iść. Bo dla poety z Chwałowic Jego Topola, jak stara chata kryta strzechą, kądziele i kołowrotki, to element świata minionego, ukochanego, do którego ciągle wraca. I tylko to drzewo może być, jeśli tylko człowiek na to pozwoli, świadkiem owego świata, które przetrwało do dzisiaj i może trwać nadal, jak już nas nie będzie.

mojatopola4

Fot. Ł. Smaga 07.07.2017

Moja topola

Chcę być sobą - nie własnym cieniem,
Pod stopami mam swoją ziemię,
do której przykuł mnie pług

Bo tutaj liście mojej topoli -
cichym szeptem mówią…
Narzekają na wiatru silne podmuchy

Jasność dnia w sobie tuli gęsta korona
A w jej objęciach, o każdym zmierzchu, dzień kona

[Jan Czarnecki]

 

piątek, 02 czerwca 2017
Chwałowice widziane z lotu ptaka

Z lotu ptaka1

Z nieskrywanym zadowoleniem pozostaje zaprezentować zdjęcia Chwałowic - z innej niż zawsze perspektywy. Tym razem są to widoki widziane z lotu ptaka, motolotni, drona... Ich autorem jest Radosław Orczykowski, któremu należą się szczere podziękowania za udostępnienie tych wyjątkowych fotografii.

Z lotu ptaka2

Z lotu ptaka3

Fotografie: R. Orczykowski 17.04.2017

środa, 24 maja 2017
Wiosenny spacer

Spacer czas najwyższy rozpocząć należy

spacer1

Bocian brodzący w trawie z zaciekawieniem bada wzrokiem okolicę

spacer2

Czajka głośnym pokrzykiwaniem i krążeniem nad głowami okazuje niezadowolenie

spacer3

Przyglądająca się sarna bezpiecznie oddzielona dywanem rzepaku

spacer4

Zaniepokojony zając nastawia słuchy oddalając się czujnie co chwilę

spacer5

Dzikie gęsi przechadzają się parą niespiesznie

spacer6

Skowronek przysiadł na betonowym słupie i śpiewa nieprzerwanie

spacer7

Bażant w asyście krów żeruje wśród młodych pędów zboża

spacer8

Zasłużony odpoczynek po spacerze

spacer9

Fotografie: Ł. Smaga 20.05.2017

sobota, 08 kwietnia 2017
Alejka, której już nie ma

alejka

Fot. Ł. Smaga 25.12.2016

Być może trudno uwierzyć, że aktualna kolorowa i pozostałe czarno-białe fotografie przedstawiają to samo miejsce. Czarującą kiedyś alejkę biegnącą od budynku szkoły do drogi w kierunku Nowej Wsi. Po prawej jej stronie początkowo był sad, z którego została zaledwie jedna stara jabłoń, a potem na jego miejscu powstały bloki mieszkalne. Głównie jesiony rosnące wzdłuż alejki spowitej ich rozłożystymi konarami tworzyły cudowne schronienie przed gorącymi promieniami słońca i dodawały niepowtarzalnego uroku. Z transformacją ustrojową zbiegł się początek stopniowego trzebienia drzew co kontynuowane było z okrutną systematyką przez kolejne lata. Obecnie wzdłuż alejki nie ma już żadnego z widocznych na zdjęciach drzew. Nie ma jak się schronić przed palącym słońcem ani przystanąć w upalny dzień, delektując się chłodem cienia.

alejka1

alejka2

alejka3

alejka4

alejka5

Pozostałe fotografie pochodzą z kolekcji Pana J. Czarneckiego 

środa, 08 lutego 2017
VIII Gala Mistrzów Sportu Powiatu Radomskiego 2017

gala

Od lewej: Robert Prygiel, Mariusz Szyszko, Krzysztof Chmielewski i Witold Smaga. Fot. E. Ekert, https://www.facebook.com/pg/RadomSportpl/photos/?tab=album&album_id=1790104531015884http://www.emilekert.com/

W dniu 27.01.2017 r. w sali koncertowej Zespołu Szkół Muzycznych w Radomiu odbyła się VIII Gala Mistrzów Sportu Powiatu Radomskiego. W obecności: Teresy Bartosiewicz (Przewodniczącej Rady Powiatu Radomskiego), Mirosława Ślifirczyka (Starosty Radomskiego), przedstawicieli Powiatowej Rady Sportu oraz licznie zgromadzonych zaproszonych gości z multimedalistą w pchnięciu kulą Tomaszem Majewskim na czele, imprezę poprowadzili Marek Oleszczuk, Katarzyna Jakubiak oraz Mateusz Pijarski. Prezentacje mistrzów i wyróżnionych sportowców oraz trenerów poprzedził występ młodzieży z Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w Skaryszewie pod dyrekcją Mirosława Sienkiewicza. Oficjalną uroczystość otworzyło wręczenie medali „Zasłużony dla Powiatu Radomskiego”, które otrzymali: Witold Smaga, emerytowany nauczyciel wychowania fizycznego i animator sportu, Krzysztof Chmielewski, współżałożyciel klubu piłkarskiego Zorza Ludwinów, a później prezes Zorzy Kowala oraz siatkarski klub Czarni Radom, w imieniu którego medal odebrali: Mariusz Szyszko (prezes Cerrad Czarnych Radom), Robert Prygiel (trener) i Wojciech Żaliński (kapitan zespołu PlusLigi).

gala medal

Mgr Witold Smaga, absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie i posiadający stopień instruktora lekkiej atletyki, w latach 1974-2004 był nauczycielem wychowania fizycznego w Zespole Szkół Rolniczych im. Bohaterów Ziemi Iłżeckiej w Chwałowicach. W tym czasie brał udział w budowie szkolnego stadionu sportowego w latach 1975-76 i od 1978 r. prowadził sekcje lekkiej atletyki, piłki siatkowej, piłki ręcznej i tenisa stołowego. Zajmował się organizacją współzawodnictwa sportowego, zawodów na najlepszego sportowca szkoły, Święta Sportu, Mistrzostw Szkoły w różnych dyscyplinach sportowych, propagował osiągnięcia sportowe uczniów m.in. poprzez ekspozycję licznych pucharów i dyplomów, tabel rekordów, kącika sportowego i kroniki LZS. Jego uczniowie brali udział w zawodach gminnych, wojewódzkich i ogólnopolskich nie tylko w pionie szkół rolniczych, ale i ogólnokształcących. W roku 1979 w Ogólnopolskich Igrzyskach Szkół Rolniczych w Koszalinie Danuta Dulna zajęła V miejsce w biegu na 400 m i VII miejsce w biegu na 200 m, zaś Maria Wójcik XIII miejsce w biegu na 1500 m a Elżbieta Dziewiarz XIII miejsce w biegu na 800 m. Największym sukcesem Witolda Smagi był start w 1981 r. w Ogólnopolskich Igrzyskach Szkół Rolniczych w Poznaniu, do których przygotowywał reprezentację województwa radomskiego. Jego uczennica Elżbieta Krzemińska zdobyła wówczas srebrny medal w biegu na 100 m przez płotki i V miejsce w skoku wzwyż, natomiast w rzucie dyskiem Barbara Bródka uplasowała się na IV miejscu a Władysław Jabłonka na IX miejscu. Ogółem uczniowie z Chwałowic zdobyli w Poznaniu więcej punktów niż pozostała część reprezentacji województwa radomskiego w lekkiej atletyce.

Smaga Witold1

Wśród pozostałych zasług Witolda Smagi należy wymienić: przygotowanie drużyny szkoły do krajowych zawodów w Toruniu, Ostrzeszowie (1978), Białymstoku, Kielcach, Zwierzyńcu (1979) oraz do I, II i III Radomskiej Olimpiady Młodzieży w Zwoleniu, Radomiu i Kozienicach (1979-1981), a także zdobycie: - mistrzostwa szkół województwa szkół rolniczych w piłce siatkowej dziewcząt (Chwałowice 1976, Nowa Wieś 1978, Lipiny 1980, Zwoleń 1997), - czołowych miejsc w Drużynowych i Indywidualnych Wojewódzkich Mistrzostwach Szkół Rolniczych w Lekkiej Atletyce (Radom-Wacyn, Chwałowice (I miejsce)), - I miejsca w Drużynowych Mistrzostwach w Tenisie Stołowym (Zwoleń 1998), - III miejsca w strefowych Mistrzostwach Szkół Rolniczych w Tenisie Stołowym (Kielce 1998), - I miejsca w biegach przełajowych uczniów szkół rolniczych i LZS (Lipsko 1980, Borkowice 1998, Zakrzew 1999, Jedlnia 1999, Iłża 2000).

Smaga Witold2

Witold Smaga wielokrotnie organizował również zawody w lekkiej atletyce, mistrzostwa szkół ponadgimnazjalnych i gimnazjów z byłego województwa radomskiego, w tym Regionalne Mistrzostwa Szkół Rolniczych w Lekkiej Atletyce (1997, 1998, 1999, 2000). Na niewielkim stadionie szkolnym startowało ponad 600 sportowców i odbywało się to dzięki dobrej organizacji, w której pomagali uczniowie sędziujący i protokołujący poszczególne dyscypliny, a szczególnie Maria Smaga, która nadzorowała i koordynowała biuro zawodów. Witold Smaga w 1999 r. założył Uczniowski Ludowy Klub Sportowy a za swoje zasługi został odznaczony: - Srebrną Odznaką Honorową LZS (1978), - Złotą Odznaką Honorową LZS i Honorową Odznaką Zarządu Głównego Szkolnego Związku Sportowego „Za zasługi w Sporcie Szkolnym” (1979), - pamiątkowym medalem „Serce za pracę” przyznanym przez Ministerstwo Oświaty i Wychowania oraz Magazyn Ilustrowany „Sportowiec” (1981), - odznaką „Za zasługi dla Województwa Radomskiego” (1982), - odznaką „Zasłużony Działacz LZS” (1984), - Złotym Krzyżem Zasługi (1985), - medalem Komisji Edukacji Narodowej (1998) i w końcu – medalem: „Zasłużony dla Powiatu Radomskiego” (2017).

Smaga Witold3

Wracając do VIII Gali Mistrzów Sportu Powiatu Radomskiego, najlepszymi sportowcami w powiecie radomskim w 2016 r. uznani zostali: w kategorii sportowców urodzonych w roku 2001 i młodszych: 1. Klaudia Chobot, judoczka z Kowali, 2. Patryk Banaszek, przedstawiciel sztuk walki z Pionek, 3. Klaudia Białkowska, lekkoatletka z gminy Jedlińsk, zaś wyróżniona została m.in. Zuzanna Lasek (piłka siatkowa, piłka ręczna, Iłża), zaś w kategorii sportowców w kategorii 2000 i starsi: 1. Michał Borkowski, przedstawiciel sztuk walki z Pionek, 2. Jan Ślażyński, siatkarz z Wolanowa, 3. Konrad Makowski (zapaśnik z Pionek), a wyróżniony m.in. Sebastian Ziomek (piłka nożna, Iłża). Laureatką wśród trenerów-wychowawców została m.in. Marzena Sadkowska z Iłży. W kategorii szkoły podstawowe triumfowała placówka im. T. Kościuszki z Jedlińska (28 pkt) przed szkołą im. Marszałka Józefa Piłsudskiego z Iłży (28 pkt) i PSP w Jedlance (19 pkt). Wśród gimnazjów najlepsi byli zawodnicy PG im. Bpa P. Gołębiowskiego w Jedlińsku (29 pkt) przed PG im. J. Kochanowskiego w Przytyku (24 pkt) oraz PG im. Armii Krajowej w Iłży (21 pkt).

Opracowano m.in. na podstawie: http://radomsport.pl/index.php?go=wiecejnews&id=19959http://www.stowarzyszenieczarni.pl/news.php?id=750 J. Błaszczyk, M. Smaga, W. Smaga, 70 lat Szkoły Rolniczej w Chwałowicach 1928-1998, Chwałowice 1998, s. 58-59. Zdjęcia czarnobiałe pochodzą z kolekcji Pana J. Czarneckiego.

piątek, 20 stycznia 2017
Stanisław Daniluk (1902-1940)

Daniluk S 1

W kwietniu 1937 r. nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora Ludowej Szkoły Rolniczej w Chwałowicach. Odszedł inż. Stefan Targowski a jego miejsce zajął inż. Stanisław Daniluk, absolwent Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel w szkole rolniczej w Siedlcach, a następnie w Wacynie. Był wybitnym specjalistą w zakresie hodowli bydła, aktywnym działaczem młodzieżowym, członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego, działaczem i członkiem kółek rolniczych. Jako dyrektor był kontynuatorem nowatorskiej działalności swojego poprzednika m.in. w zakresie upowszechniania oświaty rolniczej w poszczególnych wsiach. W tym czasie pod jego kierunkiem uczniowie i absolwenci szkoły wspólnie z nauczycielami wydawali własną gazetkę pod nazwą „Chwałowiak”.

Daniluk S 2

Po wybuchu II wojny światowej Stanisław Daniluk był uczestnikiem kampanii wrześniowej a następnie pracował w konspiracji. W pierwszych dniach działań wojennych młodzież szkolna i część personelu brała udział w obronie Starachowic, obsługując działa przeciwlotnicze. Dyrektor dostał się do obozu jeńców wojennych w Radomiu. Dzięki staraniom nauczycielki inż. Zofii Król, która biegle władała językiem niemieckim, udało się go jeszcze pod koniec września uwolnić. W lutym 1940 r. został jednak ponownie aresztowany wraz czterema pracownikami szkoły i gospodarstwa za przechowywanie broni szkolnej, która nie została oddana władzom niemieckim. Po kilkumiesięcznym pobycie w więzieniu w dniu 4 lipca 1940 r. Stanisław Daniluk i dwóch pracowników szkoły zostało zamordowanych w czasie jednej z masowych egzekucji na Firleju koło Radomia.

Daniluk S 3

W trzydziestą rocznicę zakończenia II wojny światowej, w dniu 11 maja 1975 r. z inicjatywy dyrektora szkoły mgr. inż. Zygmunta Bratka zostało otwarte Muzeum Szkolne - Sala Pamięci Narodowej a uroczystość tę połączono z wmurowaniem i odsłonięciem tablicy poświęconej pamięci zamordowanego w 1940 r. inż. Stanisława Daniluka. W październiku 2010 r. w sanktuarium Bolesnej Królowej Polski w Kałkowie w monumentalnej Golgocie Martyrologii Narodu Polskiego została uroczyście poświęcona kaplica upamiętniająca 37 bohaterskich nauczycieli z terenu dawnego powiatu iłżeckiego, z siedzibą w Starachowicach, którzy zginęli podczas II wojny światowej. Wśród nich znalazło się również miejsce dla dyrektora Ludowej Szkoły Rolniczej w Chwałowicach inż. Stanisława Daniluka.

odsłonięcie1

odsłonięcie2

Opracowano na podstawie: J. Błaszczyk, M. Smaga, W. Smaga, 70 lat Szkoły Rolniczej w Chwałowicach 1928-1998, Chwałowice 1998, s. 16-17. Fotografie pochodzą z kolekcji Pana J. Czarneckiego.

niedziela, 11 grudnia 2016
Jan Maziarek (1937 - 2016)

Jan Maziarek

Jan Maziarek, kierownik Szkoły Podstawowej w Chwałowicach, w latach 1960-1965 i 1977-1991 nauczyciel matematyki w Szkole Rolniczej w Chwałowicach, a także prowadzący szkolny zespół folklorystyczny (1985-1991), zmarł we wrześniu tego roku.

niedziela, 20 listopada 2016
Pomnik upamiętniający rozbicie przez BCH hitlerowskiego sztabu dywizyjnego w Chwałowicach

pomnikBCH1

Fot. Ł. Smaga 24.06.2011

W 1982 r. w Chwałowicach, w sąsiedztwie budynku Nadleśnictwa Małomierzyce, przy drodze z Nowej Wsi do szosy Iłża – Lipsko, odsłonięty został pomnik upamiętniający rozbicie przez oddział Batalionów Chłopskich hitlerowskiego sztabu dywizyjnego w Chwałowicach. Oddziałem ze zgrupowania Jana „Ośki” Sońty kierował Tadeusza „Baca” Wojtyniak, zaś brawurowa akcja partyzantów z dnia 28 lipca 1944 r. doprowadziła do przejęcia ważnych planów odcinka frontu Sandomierz – Puławy, dużej ilości broni, w tym maszynowej, a także amunicji.

pomnikBCH2

Fot. z kolekcji J. Czarneckiego

pomnikBCH3

Fot. z kolekcji J. Czarneckiego

pomnikBCH4

Fot. z kolekcji J. Czarneckiego

Uroczystość odsłonięcia pomnika odbyła się przy asyście warty honorowej Ludowego Wojska Polskiego i udziale przedstawicieli władz lokalnych i wojskowych, uczniów miejscowych szkół oraz mieszkańców Chwałowic i okolic. Pomnikiem przez lata opiekowali się uczniowie Szkoły Rolniczej i Szkoły Podstawowej w Chwałowicach oraz organizowane przy nim były uroczystości w rocznice ważnych wydarzeń z okresu II wojny światowej, a także ślubowania zuchów i harcerzy.

pomnikBCH5

Fot. z kolekcji J. Czarneckiego

pomnikBCH6

Fot. z kolekcji J. Czarneckiego

pomnikBCH7

Fot. z kolekcji J. Czarneckiego

Do usytuowanego na masywnym podeście głazu o charakterystycznym kształcie przykręcona została żeliwna tablica, na której wyryto następującą inskrypcję: „W TYM MIEJSCU 28-VII-1944 PARTYZANCI BATALIONÓW CHŁOPSKICH ZE ZGRUPOWANIA JANA SOŃTY – „OŚKI” POD DOWÓDZTWEM TADEUSZA WOJTYNIAKA – „BACY” W ZACIĘTEJ WALCE ROZBILI OCHRONĘ SZTABU DYWIZJI NIEMIECKIEJ >>CHWAŁA ICH MĘSTWU<< W 38 ROCZNICĘ WALKI KOŁO ZBoWiD w IŁŻY”.

pomnikBCH8

Fot. z kolekcji J. Czarneckiego

pomnikBCH9

Fot. Ł. Smaga 16.08.2008

sobota, 22 października 2016
Dożynki

dożynki2

dożynki3

Od 2004 do 2015 roku w Chwałowicach organizowane było we wrześniu lub październiku tzw. „Święto Kukurydzy”. W tym roku, w niedzielę 11 września w Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego odbyły się z kolei „Dni Rolnictwa Radomskiego”, a w programie przewidziany został pokaz sprzętu rolniczego, konkurs orki, a także prezentacje stołów biesiadnych przygotowanych przez koła gospodyń wiejskich oraz wiele atrakcji kulturalno - rozrywkowych z nagrodami oraz występy artystyczne rodzimych zespołów ludowych. Program w zasadzie niewiele różnił się od znanego już w poprzednich latach, ale zmieniła się za to nazwa. To akurat nam najlepiej wychodzi. Nowa nazwa, nowa jakość, a może tylko nowa nazwa. Nie da się jednak uciec przed tradycją, niezrozumiale wprawdzie, lecz zarazem wstydliwie ukrywaną pod płaszczykiem nowomowy. Współczesne, jakby je nie nazywać święta stanowią kontynuację „Dożynek” zwanych też „Świętem Plonów” albo „Wieńcami”. Było to ludowe święto połączone z obrzędami dziękczynnymi za ukończenie żniw i prac polowych. W czasach przedchrześcijańskich, jako etniczne święto słowiańskie, przypadało w okresie równonocy jesiennej (23 września), natomiast współcześnie obchodzone bywa zwykle w jedną z niedziel września po zakończeniu żniw. Warto przypomnieć sobie jak dożynki wyglądały 40 lat temu.

dożynki11

dożynki22

dożynki30

dożynki32

Fot. z kolekcji J. Czarneckiego

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 6