Wszelkie informacje, zdjęcia i materiały na temat Chwałowic mile widziane i żmudnie poszukiwane. Proszę się nimi dzielić, a być może znajdzie się też dla nich miejsce w tym miejscu. email: bagyage@gmail.com
niedziela, 31 lipca 2011
Chwałowice 2008 w fotografii (2)

 

widok1

Fot. Ł. Smaga 30.08.2008

widok2

Fot. Ł. Smaga 31.08.2008

widok3

Fot. Ł. Smaga 31.08.2008

widok4

Fot. Ł. Smaga 18.10.2008

widok5

Fot. Ł. Smaga 10.11.2008

sobota, 09 lipca 2011
Skutki I wojny światowej w parafii iłżeckiej

Iłża 1914

Iłża z czasów wojny 1914-1915 r.

Iłża z okolicą uważana była przez fachowe koła wojskowe rosyjskie za ważny punkt strategiczny: to też naokoło zrobiono kilka rzędów okopów, w następstwie bronili Rosyanie przez dłuższy czas miasta z okolicą i wskutek tego parafia bardzo dużo ucierpiała. Wojsko rosyjskie nie tylko popaliło doszczętnie całe wioski, ale jeszcze wszystkie drzewa przydrożne we wszystkich wioskach wycięło, wszystkie drzewa owocowe w ogrodach wyrąbało, nawet kominy sterczące po spalonych domach poobalano, bo jakoby miały przeszkadzać w strzelaniu. Ofiarą tej niszczycielskiej strategii rosyjskiej padło miasteczko Iłża, w którem pozostał tylko mały kwadrat w środku miasta z kościołem parafialnym, plebanią i 17 domami. Kościół św. Ducha murowany uległ zupełnemu zniszczeniu. Oprócz Iłży spalone zostały wioski: Pastwiska o 20 osadach, Błaziny – 98, Koszary – 30, Kotlarka 52, Kąty Prędockie – 82, Kruki – 16, Podkońce – 110, Lipie – 28, Jasieniec – 130, Seredzice – 180, Kolonia Seredzka – 15, Pakosław w połowie, w Białce spalone wszystkie 24 osady, w Prędocinie spalonych 40 osad t. j. większa część wsi. W Płusach spalono 12 osad, zostało 50. W całej ogromnej parafii ocalały tylko 3 wsie w całości: Chwałowice z 80 osadami, Małomierzyce z 102 i Starosiedlice z 16 gospodarstwami. Nie darowały wojska rosyjskie i plonom ziemnym, stojąc przez dwa miesiące, bo od połowy maja do połowy lipca w obrębie parafii tak zniszczyły zboża, że ludność po ich odejściu zaledwo ¼ zasiewów zebrać mogła. Dla ratowania biednych od głodowej śmierci zorganizowany został Komitet gminny, ale ten nawet w połowie zaradzić ogólnej nędzy nie może. Proboszcz parafii ks. kan. i dziekan Sobótka oraz wikaryusze ks. ks. Walenty Ciesielski i Prosper Malinowski pozostali na miejscu.

Źródło: Kronika Dyecezyi Sandomierskiej. Miesięcznik, poświęcony sprawom religijnym, naukowym i społecznym, rok 1916, nr 1, s. 10.

niedziela, 03 lipca 2011
Cegielnia w Chwałowicach (część druga)

Opracował: Ł. Smaga

cegielnia1

Widok cegielni od strony zachodniej. Fot. Ł. Smaga 24.06.2011

W końcu zamieszczone zostają zdjęcia ruin budynku byłej cegielni, usytuowanej w Nowej Wsi, naprzeciwko budynków nadleśnictwa. Cegielnia powstała w roku 1922, co było związane z budową szkoły rolniczej [1]. W cegielni prowadzona była produkcja cegieł ceramicznych, wypalanych z gliny zwałowej, pozyskiwanej z okolicznych złóż. Charakterystyczną cechą złóż była ich stosunkowo mała miąższość. W cegielni w latach 50-tych zatrudniano średnio 9 osób, a produckja wynosiła 700 000 sztuk cegieł rocznie [2]. Zasoby gliny w Chwałowicach wyczerpały się w latach 70-tych, co było przyczyną zamknięcia cegielni [3].

cegielnia2

Wnętrze cegielni. Fot. Ł. Smaga 24.06.2011

cegielnia3

Wnętrze cegielni. Fot. Ł. Smaga 24.06.2011

cegielnia4

Wnętrze cegielni. Fot. Ł. Smaga 24.06.2011

cegielnia5

Instrukcja ratownicza. Fot. Ł. Smaga 24.06.2011

cegielnia6

Widok cegielni od strony wschodniej. Fot. Ł. Smaga 24.06.2011

Przypisy:

[1] J. Błaszczyk, M. Smaga, W. Smaga, 70 lat Szkoły Rolniczej w Chwałowicach, Chwałowice 1998, s. 13.

[2] J. Tylko, Iłża [w:] Studia geograficzne nad aktywizacją małych miast, Warszawa 1957, s. 90.

[3] J. B. Orczykowski, Chwałowice na Przedgórzu Iłżeckim, (maszynopis), s. 46.